Railrunners op Ameland

Nu onze groepsaccommodatie op Terschelling is gesloten zoeken de Railrunners hun heil op Ameland, voor de Adventure-Run.

Ameland is voor de Railrunners geen onbekende plek, want zij stonden aan de wieg van de Adventure-run. Een achttal jaren geleden nog vrij onbekende loop met een paar honderd deelnemers. Nu is het aantal deelnemers 3500 en is het maximum bereikt, en altijd zijn wij daar bij. Voorheen reisden we heen en weer op de wedstrijddag, maar voor het teamgevoel blijven we de laatste jaren een paar dagen langer.

Na een onverwacht rustige overtocht bereiken we even na enen Ameland. We zetten koers naar Buren waar we plaatsvinden in de herberg. (kampeerboerderij Edelweiss 2) Een knus éénsteens boerderijtje waar het water langs de muur loopt. Maar dat stoken we snel droog.

Omdat de wedstrijd direct de volgende dag wordt gelopen, is er geen tijd voor flauwekul.

Het kookfestijn staat onder leiding van Chef Nico. Op recept van Jan D., die er helaas niet bij is deze keer, moet het eten worden bereid. De souschefs Jan N. en André, laten het zware werk opknappen door de leerlingen Hielke, Anjo, Jules etc etc. Op hun beurt worden zij bijgestaan door de dames Rita en Joke, die aan het aardappelschillen worden gezet. Beginnen bij de ‘aardappel’ zullen we maar zeggen.

Na enkele uren zwoegen staat er een uitgebreide maaltijd, pasta en boerenkool ‘met’ op tafel.

Na deze voedzame hap, strekken we even de benen. Een klein groepje waagt zich aan een wandeling naar het strand. Lekkere wandeling hoor, alleen moest het niet zo waaien. Op het strand word je gezandstraald en dat is niet fijn. De nacht verloopt rustig, een goede voorbereiding voor de dag van morgen.

Het is nog donker als we Femmie al weer horen rommelen met bordjes, bestek, potten en pannen. Ja, ja, we hebben het maar getroffen. Als wij uit ons bed komen staat het ontbijt klaar. Een stevig ontbijt is belangrijk onder deze winterse omstandigheden. Maar aan de andere kant schept het ook verplichtingen. Je kunt het niet maken om nu de kantjes er van af te lopen.

Tettje, met drie t’s, bijt de spits af. Om 12.15 uur begint ze aan haar 5 km. Wat mogen we van je verwachten, “ach ik denk zo rond de 38 minuten” had ze zonder schroom geroepen. Aan de meet laat ze de klok stilstaan op: 40.21 een geweldige prestatie toch.

Om 13.30 u is het de beurt aan onze 10 km lopers. Kanne, Anjo, Hielke, Jules, Hennie, André en Jan. 1000 deelnemers aan de start.

Verbaasd kijken de overige deelnemers naar het “Ritueel” van Kanne, voorovergebogen met de handen in een plas, vraagt hij om kracht aan de Watergoden om zijn knie iets extra’s te geven. (levert zo maar 2 minuten op)

Na het startschot kijken we uit naar onze mannen. We missen André en Jan, hoe kan dat nou. Heel eenvoudig, ze hebben de start gemist omdat ze zonodig op het laatst nog even moesten plassen. Ja, jongens die smoes, “ik dacht dat we 5 minuten later zouden starten” daar geloven we geen reet van.

Femmie en Johan hebben nabij het voetbalveld, op ongeveer km 9 voor de 10 km en 19 km voor de ½ marathon, het alleenrecht. Alle lopers krijgen een exclusieve aanmoediging. De deelnemers zijn hier zo blij mee dat Johan en Femmie diverse dates krijgen aangeboden.

Hielke laat zich van zijn beste kant zien en komt in 57.38 over de streep. Jules komt als tweede binnen in een knappe 1.01.59, Kanne volgt al snel in 1.03.14**, Anjo is de volgende met 1.05.43, Hennie sluit de rij in 1.13.44 een tijd waar hij vooraf voor had getekend.

De ½ marathon gaan als laatst van start. Gerrit en Nico hebben hier voor ingeschreven, en door de stommiteit van het (voor)plassen sluiten André en Jan zich noodgedwongen maar bij hen aan.

Zoals verwacht is Nico het eerste binnen, 1.35.29 da’s een lekkere tijd. André is de tweede, 2.01.46 en dit is een meer dan mooie tijd voor hem. Gerrit krijgt een vette hagelbui op zijn kop. Gelukkig draagt hij een petje zodat een hersenbeschadiging uitblijft. Hij verbaast iedereen met zijn tijd, 2.15.43u

Jan laat op zich wachten, een telefoontje brengt uitkomst. Jan heeft een scheurtje in de kuit opgelopen nabij de 8 km. Hij heeft het nog wel even geprobeerd, maar het ging niet. Doorgaan is niet verantwoord. Jammer jammer jammer. Volgende keer beter.

De voorbereiding, Glühwein met Amaretto is duidelijk zichtbaar aan de eindtijden. Dat moet dus op de boodschappenlijst. 4x graag!

Vanavond hoeft er niet gekookt te worden de plaatselijke Chinees/Taiwanees/visboer en sigarenhandel komt met een kleine vrachtauto het eten brengen. Tjonge Tjonge wat lekker. Goed geregeld Jan, klasse.

De avond wordt gevuld met een lekker ouderwets TROS-spelletje. Voor deze gelegenheid omgedoopt tot ”De Railrunner Ameland Quiz”.

We worden verdeeld in 4 min of meer gelijkwaardige teams. De mobieltjes moeten worden uitgezet. De teams krijgen muziekfragmenten te horen van jeugdtelevisieprogramma’s. Heel simpel, welk programma is dit. Bonuspunten zijn te behalen als je het jaartal weet wanneer het voor het éérst is uitgezonden. Behalve veel hilarische momenten was het meezinggehalte bij de nakijkronde heel hoog. Het team van Gé met Kanne, Geke en Alie in de gelederen komt als beste uit de strijd. Proficiat.

De Quiz gaf veel stof tot nazingen, zodat het nog lang onrustig bleef. Tot diep in de nacht hoorde we nog regelmatig “ZUSTER!” Hij doet het weer!!

Zondag is het alweer vroeg dag, helaas we worden verzocht het eiland te verlaten. Jammer, maar volgend jaar komen we vast weer terug.

Met bijzondere dank aan alle Railrunners voor hun inzet tijdens het weekend.

** na grondig onderzoek van een onafhankelijk bureau, moet de tijd van Kanne met 2 minuten worden verminderd, naar 1.01.14u